Parasieten zijn micro-organismen die leven en zich voeden met andere organismen. Parasieten veroorzaken vaak schade aan de gastheer. Het is gebruikelijk om parasieten onder te verdelen in soorten zoals zoöparasieten en plantenparasieten. Zoöparasieten omvatten protozoa, wormen, spinachtigen, insecten en andere. Plantenparasieten omvatten bacteriën, schimmels, sommige hogere planten en andere.
Virussen zijn ook parasieten. In de meeste gevallen moeten parasieten om te leven twee of drie gastheren wisselen, waarbij ze uitputting van het lichaam en verzwakking ervan veroorzaken. Leidt vaak tot de dood van de eigenaren. De meeste parasieten zijn de veroorzakers van veel ziekten bij de mens. In medische terminologie omvatten parasieten alle wezens die een parasitaire levensstijl leiden. De uitzonderingen zijn bacteriën, virussen en schimmels.
Diagnose van parasieten bij de mens
Er zijn een aantal menselijke ziekten die worden veroorzaakt door parasieten zoals protozoa, parasitaire wormen, geleedpotigen en pathogene micro-organismen. Protozoaire parasieten omvatten amoeben, leishmania, lamblia, plasmodium, trypanosomen, balantiden, pneumocystis, toxoplasmia en andere. Voor parasitaire wormen - wormen. Geleedpotigen omvatten insecten en mijten. En tot pathogene micro-organismen behoren bacteriën en spirocheten die teken, vlooien, luizen, pathogene schimmels en virussen parasiteren.
Het belangrijkste doel van parasieten is om hun bestaan te verbergen. Dat wil zeggen, ze leven onopgemerkt in het lichaam van de gastheer. Het testen op parasieten omvat het observeren van hun vrijlating (amoeben, segmenten, wormen, draadwormen) of de producten van de voortplanting van de parasiet (eieren, protozoaire cysten). De diagnose wordt uitgevoerd op ontlasting, urine, sputum of menselijk lichaamsweefsel (bloed- en lymfeklieren).
Laten we een lijst met onderzoeken uitlichten die hiervoor worden gebruikt:
- histologisch coprogramma;
- histologische analyse;
- immunologische (serologische) tests;
- microscopie (hemoscanning);
- elektroacupunctuurmethoden (ART - vegetatieve resonantietesten).
Analyse met behulp van de histologische coprogrammamethode omvat het diagnosticeren van dunne secties van een ontlastingsmonster met behulp van optische systemen. Het maakt het mogelijk om delen van de lichamen van helminten, hun eieren en de membranen (cuticula) van de larven duidelijk te identificeren. Zo wordt helminthiasis gedetecteerd. Een bijkomend kenmerk van deze methode is het bepalen van het type parasiet dat wordt aangetroffen.
Effectiever is een serologische bloedtest, die antilichamen tegen helminten detecteert. Deze methode wordt ook wel een immunologische (serologische) test genoemd. De essentie van de test is het gebruik van verschillende sets chemische reagentia en markers. Ze worden gebruikt om bepaalde soorten antilichamen en antigenen van parasieten in menselijk bloed te identificeren. Immunologische tests worden alleen in medische laboratoria uitgevoerd.
Microscopische analyse is gebaseerd op het gebruik van donkerveld-, fluorescentie- en elektronenmicroscopen. Deze diagnostiek maakt het mogelijk om levende of vaste microscopische objecten te bestuderen, evenals cellulaire en subcellulaire structuren.
De elektroacupunctuurmethode is gebaseerd op het gebruik van speciale apparaten om basisgegevens over de gezondheidstoestand van de mens te identificeren. Bij deze methode worden verschillende delen van de huid onderzocht.
Histologische analyse is een gebruikelijke methode om ontlasting te onderzoeken op de aanwezigheid van verschillende soorten parasieten. In de meeste gevallen wordt het gebruikt om wormbesmettingen in menselijk biomateriaal vast te stellen. Kan worden uitgevoerd voor volwassenen en kinderen.
Hemoscanning (bloedonderzoek) maakt het mogelijk om de toestand van de belangrijkste elementen van het bloed en de zuiverheid van het plasma te bepalen. Bij het uitvoeren van een test op parasieten, die op deze methode is gebaseerd, wordt het bloed niet verwerkt (dat wil zeggen, het wordt niet gedroogd of gekleurd). Het onderzoek wordt uitgevoerd met behulp van een microscoop, die is aangesloten op een videocamera. Vervolgens wordt het monster van het onderzochte materiaal 1800-2000 keer vergroot onder een microscoop. Op dit moment zendt de monitor het resulterende beeld uit en biedt deze ook de mogelijkheid om foto's of video's te maken. Met hemoscanning kunt u gegevens verkrijgen over de toestand van het immuunsysteem en de activiteit ervan, en de aanwezigheid van bacteriën, schimmels en wormlarven identificeren.
VRT (vegetatieve resonantietest) is gebaseerd op het fenomeen van biologische resonantie die ontstaat tussen het medicijn en het menselijk lichaam. Zo'n medicijn fungeert als informatiedragers van de frequenties van verschillende soorten parasieten. In 1989 werden alle frequentiegegevens van verschillende parasieten, schimmels en virussen ontdekt en vastgelegd. Het is dit soort onderzoek dat de mogelijkheid biedt om de toestand van een persoon op een bepaald moment te beoordelen. Dat wil zeggen, om het niveau van immuunsysteemstoornissen vast te stellen, evenals virale en bacteriële belasting van het menselijk lichaam, gifstoffen te verwijderen, de reacties van het lichaam op verschillende antigenen en allergenen te verminderen, en nog veel meer.
In het laboratorium waar de analyse wordt uitgevoerd met behulp van de ART-methode, wordt speciale aandacht besteed aan het bepalen van het gehalte aan eosinofielen. Het is hun overschatte indicator die de aanwezigheid aangeeft van allergische reacties die worden veroorzaakt door parasitaire plagen. Eosinofielen zijn een soort witte bloedcellen die bacteriën kunnen ontgiften. Ze nemen deel aan allergische processen in het menselijk lichaam en kunnen worden gekleurd met zure kleurstoffen. Dat wil zeggen, met andere woorden, eosinofielen zijn markers van parasitaire invasies in de normale toestand van menselijke immuniteit.
Parasietanalyse: welke is beter?
Er zijn veel soorten tests en welke de beste is, wordt bepaald door de behandelend arts. De meest gebruikte tests zijn bloed- en ontlastingstests om verschillende soorten parasieten op te sporen. Onder bloedtesten voor parasieten kunnen de volgende typen worden onderscheiden:
- bloedtest voor lamblia;
- bloedonderzoek naar opisthorchiasis-pathogenen (detectie van IgG-antilichamen);
- bloedtest voor echinococcus-pathogenen;
- bloedonderzoek naar pathogenen van toxocariasis;
- bloedtest voor trichinose-pathogenen;
- bloedtest voor ascariasis-pathogenen.
Het materiaal voor onderzoek bij alle bovengenoemde methoden is bloed, dat uit een ader wordt gehaald.
Het onderzoeksmateriaal voor het identificeren van wormen is uitwerpselen. Omdat het daar het vaakst en gemakkelijker is om ze te detecteren.
Wie moet zich laten testen?
Aan dergelijke patiënten die klagen over een verslechtering van de algemene gezondheid wordt een bloedtest op parasieten aangeboden. Zoals bekend zijn er honderden families die het menselijk lichaam parasiteren. Velen van hen produceren gifstoffen die het bloed vergiftigen. Sommige verminderen de hoeveelheid voedingsstoffen. En tegelijkertijd zijn ziekten die optreden als gevolg van de vitale activiteit van parasieten moeilijk te identificeren. Omdat de symptomen vergelijkbaar zijn met de manifestaties van veel ziekten. Een bloedonderzoek maakt het mogelijk om de hoeveelheid antilichamen en specifieke immunoglobulinen in het menselijk lichaam te bepalen. Zij zijn degenen die fungeren als parasitaire markers.
In veel gevallen wordt de bloeddiagnostiek bovendien uitgevoerd met behulp van de PCR-methode (polymerasekettingreactie). Dit onderzoek wordt als effectief en betrouwbaar beschouwd. Het belangrijkste voordeel is het voordeel van het identificeren van vele soorten ziekten in een tijd waarin andere diagnostiek machteloos is.
Het wordt ook aanbevolen om een bloedtest op parasieten te doen ter voorbereiding op vaccinaties, tijdens de zwangerschap en na het voltooien van een antiparasietbehandeling. Deze analyse moet meerdere keren worden uitgevoerd (onmiddellijk na de behandeling en na één tot drie maanden).